تبليغاتX
پزشکی هسته ای

اخبار ،اطلاعات،آشنایی،آموزش






تاريخچه پزشكي هسته اي 

تاريخچه پزشكي هسته اي:

         يكي از روشهاي تشخيصي و درماني  ارزشمند در طب، پزشكي هسته اي مي باشد. كه تبلور آن از ابتدا تا كنون تلفيقي از كشفيات مهم تاريخي بوده است. اولين جرقه در سال 1895 با كشف اشعه X و در 1934 با كشف مواد راديواكتيو زده شد. اولين استفاده كلينيكي مواد راديواكتيو، در سال 1937 جهت درمان لوسمي در دانشگاه كاليفرنيا در بركلي بود. بعــــــد از آن در 1946 با استــــــفاده از اين مواد توانستند در يك بيمار مبتلا به سرطان تيروئـــــيد از پيشرفت اين بيماري جلوگيري كنند.

البته تا 1950 كاربرد كلينيكي مواد راديواكتيو بطور شايع رواج نيافت و مسكوت ماند. طي سالهاي بعد از آن متخصصين و فيزيكدانان به اين واقعيت پي بردند كه مي توان از تجمع راديو داروها در ارگان هدف تصاويري از آن تهيه نمود و يا به درمان بافت آسيب ديده كمك نمود. بطوريكه در اواسط دهه 60 مطالعات بسياري در خصوص طراحي تجهيزات لازم آغاز گشت. در دهه 1970 توانستند با جاروب نمودن از ارگانهاي ديگر بدن مانند كبد و طحال، تومورهاي مغزي و مجاري گوارشي تصاويري را تهيه نمايند. و در دهه 1980 از راديو داروها جهت تشخيص بيماري هاي قلبي استفاده نمودند و هم اكنون نيز با ضريب اطمينان بسيار بالايي از پزشكي هسته اي در درمان و تشخيص و پيگيري روند درمان بيماريها استفاده مي گردد.

تــــاريخ حدوث وقايع مــهم در پزشكي هسته اي:

1896¬ هنري بكرل ( (Henri Becquerel اشعه مرموز ساطع شده از اورانيوم را كشف كرد.

1897¬ ماري كوري( (Marie Curie اين تابش مرموز را راديواكتيوينه ناميد.

1901¬ هنــري الكـــسا نــــدر دانــــلوس Henri Alexandre Danlos)) و يوگن بلاچ Eugene Bloch) ),  راديوم را در تماس با ناراحتي پوستي توبركولوز قرار دارند.

1903¬ الكــــــســــاندر گراهـــامبل Alexander Graham Bell) ), جاگذاري منبع اورانيوم در داخل و يا نزديكي بافت تومورال را پيشنهاد نمود.

1913¬ فــــردريــــك پــــروســچر Frederick Proescher) ) براي اولين بار مطالعه درمان بيماريهاي مختلف را بتوسط تزريق ور يدي اروانيوم را بنيان نهاد.

1924¬ جرج. د. هوسي (Georg de Hevesy) كريستينسن( (J.A. Christiansen و لومـــــهولت (Sven Lomholt)،  اولين رديـــــــاب راديواكتيو (210Pbو210Bi) را بر روي حيـــــــوانات آزمايش نمودند.

1932¬ ارنست لارنس (Ernest O. Lawrence) و استانلي ليوينگستون( (M. Stanley Livingston، اولين ذره را بدون استفاده از ’’‌  ولـــتاژ هاي بالا((High  Voltage ,,و بواسطه شتاب دادن يونهاي نوري توليد نمودند. اين اولين گام در توليد مقادير قابل توجه راديو نوكلو ئيدها بود.

1936¬ جان لارنس( (John H. Lawrence و برادرش ارنست(  (Ernest اولين كاربرد كلينيكي راديو نوكلو ئيدهاي خاص را در درمان لوسمي بوسيلهP 32 بنيان نهادند.

1937¬ جان ليـــــوينگود( (John Livingood، فــرد فيــــــــر برادر(( Fred Fairbrother و گليــــن سيبورگ (Glenn Seaborg)، 59Feرا كشف كردند.

1939¬ اميليو سگره   (Emilio Segre) و گلين سيبورگ  (Glenn Seaborg) تكنسيم m99 را كشف كردند.

1940¬ راكفلر (  (Rockefeller اولين سيكلو ترون را جهت توليد راديوايزوتوپهاي ويژه پزشكي در دانشگاه واشنگتن اختصاص داد.

1946¬ ســـا مو ئل. ام. ســـــدلــــــين (Samuel M. Seidlin) لئــــو. د. مارينــــلي Leo D. Marinelli)) و اليــــــنور اشري (Eleanor Oshry) , يك بيمار با سرطان تيروئيد را با 131 Iدرمان كردند.

1947¬ بنـــديكت كا سن( (Benedict Cassen يد راديواكتـــــــيو را جهت تشخيـــــــص و افتراق ندولــــــــهاي بد خيم و خوش خيم تيروئيد بكار برد.

1948¬ آزمايشگاه ابت( (Abbott , استــفاده از راديو ايزوتوپها را آغاز نمود.

1950¬ ك. آر. كــــريســــپل( (K.R. Crispell و جان. پ. استراسلي(( John P. Storaasli سرم آلبومين انساني نشاندار شده با I 131را براي تصويربرداري از حجم خون داخل قلب استفاده نمودند.

1951¬ سازمان دارو و غذاي آمريكا ( FDA ), استفاده از I 131را براي بيماريهاي تيروئيد تأييد نمود. اين اولين مصوبه FDA در رابطه با راديو ايزوتوپها بود.

1953¬ گوردن براونل(  (Gordon Brownell و اچ. اچ. سويت (  (H.H. Sweet يك آشكارساز پوزيــــــــتروني را،  بر اساس شناسايي فوتـــــونهاي حاصل از پديده فنا و شمارش برخــــوردهاي حاصل  ساخت.

1954¬ ديويد كول  ( David Kuhl )يك سيستم ثبت فوتوني را براي اسكنــينگ ( Scanning) راديو نــــــوكلئيــــــدها اختراع كرد. اين پيشرفت پزشكي هســـــته اي را هم جهت با راديــــــولوژي به سمت پيشرفتهاي بيـــــشتر هدايت نمود

1955¬ ركس هاف( ( Rex Huff , ميزان خروجي قلب را با استفاده از سرم آلبومين انساني نشاندار شده با  131 I اندازه گيري نمود.

1958¬ هــال انگـــــر ( Hal Anger) دوربين سنتيلا سيون را اختراع نمود. بــــدينوسيله تصويربرداري ديناميك نيز در پزشكي هسته اي مقدور گشت.

1960¬ لوئيس. ج. استا نگ( (Louis G. Stang و پاؤل( جيم) ريچارد Powell (Jim) Richards دز آگهي فروش ژنراتـــــــــورهاي تكنسيـــم m99 و ديگر ژنراتـــــورهاي ساخت آزمــــــــايشگاه ملــي بروك هــــــون (Brookhaven) را تبليغ كردند.

تا آن زمان هنوز تكسنيم m99 در پزشكي هسته اي استفاده نشده بود.

1962¬ ديويد كول  ( (David Kuhl بازسازي تصاوير توموگرافي نشر شده را ابداع نمود. بعدها اين روش SPECT, PET نام گرفت.

تعميم اين روش در راديولوژي همان CT مي باشد.

1963¬ FDA, تنظيم ملزومات و قوانين داروهاي جديد مرتبط با راديو داروها را به سازمان انرژي اتمي واگذار نمود.

1969¬ سي. ال. ادوارد( ( C.L. Edwards تجمع 67Ga را در سرطان گزارش نمود.

1970¬ FDA , اعلام نمود كه با توجه به كاربردهاي اين مواد، راديـــــــو داروها را مي توان با عنوان دارو خطاب نمود. ايـــــن روند تا ژوئن 1977 كاملاً جا افتاد.

1971¬ سازمان پــــزشكي آمريكا, پزشـــكي هسته اي را به عنوان يكي از شاخه هاي طب به رسميت شناخت.

1973¬ اچ ويلــــــــيـــــــــام استـــــراس (H. William Strauss)، تست ورزش را بعنوان اسكن ميوكارد معرفي نمود.

1976¬ جان كـــيز ( (John Keyes اولين دوربين SPECT را طراحي نمود و رونالد جازاك اولين هــد ( Head ) دوربين SPECT را طراحي كرد.

1978¬ ديـــــــويـــد گــــــــلدنبـــــــرگ  ( ( David Goldenberg, از آنتي بادي هاي نشاندار شده با مواد راديواكتيو جهت تصويربرداري از تومورها استفاده نمود.

1981¬ جــي. پـــــي. مـــچ ( J.P. Mach) آنتي بادي هاي تك كلني نشاندار شده با مواد راديواكتيو را جهت تصـــــويربرداري از تومورها بكار برد.

1982¬ استيو لارسون ( ( Steve Larson و جف كاراسكو ايلو  ( (Jeff Carrasquillo بيـــــــماران سرطاني ملانـــــوماي بد خــــيم را با آنتـــــي بادي هاي تك كلني نشاندار شده با I131 تحت درمان قرار داد.

1989¬ FDA, اولـــــين راديو داروي پـوزيترون Rb) 82) را جهت تصويربرداري پرفيوزن ملانوما تصويب نمود.

1992¬ FDA ,اولين راديو داروي آنتـــي بادي تك كلني را جهت تصــــويربـــرداري از تومور تصويب كرد.

 نوشته: سرکار خانم سیما تقی زاده 

نوشته شده توسط محمد مهدی ریحانی | لینک ثابت | موضوع: |